اتــاق آبـی مــن
حتی اگر تنهای تنها شوم ، باز هم خدا هست ، او جانشین تمام نداشته های من است
... فزت برب الکعبه ... بسوزان هر طریقی مـی پسندی که آتش از تو و خاکـــستر از مـن بکش چون صید و در خونم بغلطان تمـــــاشا کردن از تو ، پرپر از مـن مـــرا کــــن زائر بـــابــــای زیـنــب که خون سر از او ، چشم تر از من دعانوشت : يا اللّه، يا كريم، لاتحرق وجهی بالنار، بعد سجودی لك ... -------------------------------------------------------------------------------- سه شنبه نوشت : ديده بگشا رنج انسان بين و سيل اشك وآه كبر پستان بين و جام جهل و فرجام گناه تير و تركش ، خون وآتش ، خشم سركش ، بيمِ چاه ديده بگشا بر ستم ، دراين فريبستان ، علی باز هم فرمان سکوت دادند چون فرمان از " او " بود پذیرفتم ... کسی نبود که دردم را بشنود و کسی نباید می شنید ... چون درد بود و از او بود در این لحظات چیزی جز گشودن قرآن و دیوان حافظ مرا آرام نمی کند قرآن را می گشایم نه به بهانه ی استخاره و دیوان حافظ را نیز و نه برای فال برای شنیدن حرفی از کسی که دردم را می داند و از خودش استعانت می جویم می گوید : " و ان یمسسک الله بضر فلاکاشف له الا هو ... " و من آرام می شوم خودت گفتی گشاینده اش هستی ... خودت گفتی : " واستعینوا بالصبر و الصلاة ... " ماه رمضان است و من استعانت می جویم از تو با نماز و روزه ام ... ... استعین بالصبر و الصلاة استمسک بالعروة الوثقی و حرف حضرت حافظ هم تاکید دوباره بود روی حرف " او " + معنای آیه شاید ظاهرا چیز دیگه ای باشه اما اینجا برداشت کننده خودم بودم و نیازی به تفسیر نبود و اینکه حتما در اصل به چه موضوعی اشاره داره یا قبل و بعد آیه چی بود و معنی دقیق آیه ... + بیان شوق به چه حاجت که سوز آتش دل توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد هوای کوی تو از سر نمی رود آری غریب را دل سرگشته در وطن باشد + از این به بعد اینجا حرف ها و حوادث روزمره ام نوشته می شود و زود به زود آپ می شود ، دنبال مطالب آموزنده نگردید و وقتتان را در اینجا تلف نکنید دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن که باد صبح نسیــــــــم گره گشا آورد " سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم ، انه الحق " « گـــوش کن ، جاده صدا می زند از دور ، قدم های تـــــو را چشم تو ، زینت تـــــاریکی نیست پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن و بیـــــــــ ـا و بیا تا جایی ، که پـــــــَـــــر ِ ماه به انگشت تو ، هشدار دهـــد و زمان روی کلوخی بنشیند با تــــــــو و مـــــــزامیر شب ، انـــــ ـدام تو را ، مثل یک قطعه ی آوار به خود جذب کنند . پـــــــ ـــارسایی است در آنجا که تو را خــــ ــ ــواهد گفت : بهترین چیز ، رسیدن به نگاهی ست که از حــادثه ی عشق تــَـر است » « تهی بود و نسیمی سیاهی بود و ستاره ای هستی بود و زمزمه ای لب بود و نیایشی « مــن » بود و « تــو » یی : نماز و محرابی » -------------------------------------------------------------------------------- ترانه نوشت : حذف شد ... + آهنگ وبلاگم می خونه ؟؟؟ + به این نتیجه رسیدم که مخاطب نداره !!! بعدا نوشت : این روزا کلا حالم زیاد خوب نیست ببخشید اگه هی می نویسم و پاک می کنم + وقتی این جمله رو تو وب بچه ها می خونم دلم می لرزه : روزگاريست كه شيطان فرياد مي زند: آدم پيدا كنيد، سجده خواهم كرد! -------------------------------------------------------------------------------- ... چون همسفر عشق شدی مرد سفر باش ... اسیر خاک تو آن همای پر شکسته ای که سرنوشت خویش را به لحظه های اوج ، بسته ای تو هرکجای دیگری جـــز به آسمــان شـــَــوی ، به کام مرگ رفته ای و آن زمان کنار لاشه های خاک خورده ی هزاره های پیش از این میان گور تــَ ــنـــ ــگ ، زیر سنگ نام و نـــ ــنــ ــگ ، خفته ای ! « غریق راه » ! بیا و بشکن این قفس همین نــــ ــَـ ــفَــس - که عزم راه کرده ای - به پای خیز و ، ره بپوی ! قیام کن ! مرا ، که عزم فتح کوه قــ ـــ ــاف کرده ام طواف کن بیا در امتداد جاده های بی کسی ، ســــــفــر کنیم بیا برای دیدن دیــــــــــار آفتاب ، به خاطر خـــــــــــدا ، بیا ، خطر کنیم + از امیر رجبی تکراری نوشت : روزها فکر من این است و همه شب سخنم / که چرا غافل از احوال دل خویشتنم ؟ / از کجا آمده ام ، آمدنم بهر چه بود / به کجا می روم آخر ، ننمایی وطنم ؟ / مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا / یا چه بوده ست مراد وی ، از این ساختنم ؟ پ . ن : تا وقتی که حس کنم " نوشتنــ " ـــَم " برای نوشتنــ " ـــه از قرار دادن دست نوشته ها معذورم !!! + و زبان در برابرت کوتاه و گنگ می شود حرف ها خجل تر ، از روانه شدن روی زبان و سکوت بهترین حرفی ست که می گزینم در برابرت خیال آمدنت بر اهل کعبه ی اصالت مبارک بود آمدنت مبارک تر ... و برای ما نیز مبارک است مولود ِ مولود ِ کعبه ... پرسه زنون توی رواق غصه بجای خونه غم که این روزا تنه خستمو میکشونه این روزا دوزخ منه من که بریدم از تو بریدمو پشت سرش هی میخورم چوبشو چند سالیه تو سینه داغ انتظارو دارم چند سال که اسمتو رو هی به زبون میارم چند سالیه تو سینه داغ انتظارو دارم چند سال که اسمتو رو هی به زبون میارم ضامن هشتمین بی رقیبم ستاره ی مشرقی غریبم سوی کبوتری که شد فراموش میشه که وا کنی دوباره آغوش چند سال کار من شده شمردن لحظه ها این نفسای خسته که دارن میفتن از پا بذار بیان که خسته از گذشته تباهن بذار بیان که خسته از یه لحظه اشتباهن ضامن هشتمین بی رقیبم ستاره ی مشرقی غریبم سوی کبوتری که شد فراموش میشه که وا کنی دوباره آغوش پ . ن : این روزا خیلی دلم هوای این آهنگو می کنه !!! خواستم اینجا باشه ! منبع : مرجع تکست آهنگ آسمان چشم هایم می بارد قطره های اشکم مثل یک منشور نور ِ چهره ی پاک تو را تجزیه می کنند و من در رنگین کمان تو هفت رنگ ِ عشق را می بینم دعا نوشت : خدایا مسئولان دزد این ممکلت را یا اصلاح بفرما و یا { اگر اصلاح نشدند } به درک واصل بفرما { که دومی بهتر می باشد } * برداشت ِ آزاد ممنوع پیش از دانستن مقصود نویسنده از هرگونه برداشت ِ سیاسی شدیدا و شدیدا بپرهیزید من از اصلاح طلبان ِ سبز ِ ربنا نشنیده ی ِ ماه عسل ِ بدون علیخانی نیستم * نه دلم واسه ربنا تنگ شده و نه ماه عسل مجریش واسم تفاوتی داره ، نگاهم نمی کنم زیاد ... گفتم که بد برداشت نکنید . منظورم به چیز دیگه ای بود . + دلم برای آن دعای بعد از نماز ِ ماه رمضان که نمی دانم نامش چیست و میانش " اللهم اشف کل مریض دارد " با آن صدای روح نواز ِ زیبای ِ با صوت ِ خانم ِ احمدی نژاد ِ خورشید صفت عجیب تنگ شده برای آن ها " بسم الله الرحمن الرحیم " های عقل برنده اش برای آن صلوات های قرآنی اش که همه شان آدم را به زور به ملکوت خدا پرت می کرد تنگ شده برای ماه رمضان های ِ خورشیدی تنگ شده برای آن دعای جوشن کبیر ِ خورشیدی ِ شب قدر برای آن " نمک خوردیم ، نمکدان شکستیم " گفتن هایش برای " خدا " یش لمس ِ نگاه ِ مهربان ِ تو زیبا ترین ِ حواس است و من با جهالت کودکانه ام در نگاه بیگانه به دنبال این زیباترینم آسمان چشمان تو می بارد روی تن ِ خسته ی احساسم و من خیس می شوم از بارانت از شرم ِ نگاه ِ حس نکرده ات پ . ن ۱ : كاش منت بگذاری به سرم مهدی جان / تا كه هم سفره ی تو لحظه ی افطار شوم پ . ن ۲ : جلوه ی حق عندلیبان را غزلخوان می کند / نام مهدی صد هزاران درد درمان می کند مدعی گوید که با یک گل نمی گردد بهار / ما گلی داریم که دنیارا گلستان می کند کتاب حرف هایم روی طاقچه ی بی خیالی ات خاک می خورد " خیال " آمدنت باور نیامدنت را برایم کم رنگ تر می کند و من همچنان امیدوارم مثل یک ماهی ِ افتاده روی ماسه های ساحل ِ چشم دوخته به یک موج پ . ن ۱ : روز شنبه ی این هفته اولین بار بود که تابستان امسال به دریا رفتم ! پ . ن ۲ : گفتی که همین نزدیکی ها برمی گردی ! روزهارا شمردم ... خیلی دورتر از آن نزدیکی شدند که می گفتی اما هنوز ... پ . ن ۳ : هی دوست دارم اون شعری که تو درباره ی من وبلاگم از مجید نوشتم رو بخونم نمی دونم چرا عجیب بهش علاقه دارم . هم به شعرش ، هم به لحن خونده شدنش توسط مجید ... پابند کفش های سیاه سفر نشو / یا دست کم به خاطر من دیر تر برو / هی پابه پا نکن که بگویم سفر بخیر / مجبور نیستی بمانی ولی نرو ۱ . دفتر یادبودم را می گشایم به یاد آن روزها می خوانمش ذهن آشفته ام به سال ها پیش پرواز می کند ژرفای سادگی ِ کودکانه ام مرا در خود فرو می برد حالم را فراموش می کنم هر واژه ای که می خوانمش ، بزرگی ام را در نگاهم کوچک تر می نماید لابه لای واژه ها ، نام تو را می بینم یاد روزهای باهم بودنمان می افتم یاد روزهایی که با تو پیمان دوستی بستم و تو با گشاده رویی پذیرفتی یاد مهربانی هایت ، نامهربانی من یاد خردمندی هایت ، نابخردی من اندیشه ی از دست دادنت مرا آن چنان از خود بی خود کرد که گذر زمان از دستم رفت هر آنچه که از تو بود نیز رفت می دانم که هنوز چشم به راه بازگشتن منی می دانم که هنوز مثل آن روزها مهربانی راه آغوشت را نشانم بده که این روزها چیزی جز آغوش گرم تو مرا آرام نمی کند نشانم بده که نخستین و واپسین راه است که می ماند برایم که مرا به تو می رساند ... سلام دوستان عزیز تصمیم گرفتم که از این به بعد تو نوشته هام بیشتر از واژه های پارسی استفاده کنم و تا اون جا که می تونم از واژه های غیر پارسی استفاده نکنم و یک سری تغییرات تو نوشته هام بدم . این به عنوان اولین نوشته و در حقیقت شروع منه . خوشحال می شم نقاط ضعف نوشته هام رو بهم بگین . فعلا یاعلی ۲ . چند روز پیش که داشتم برنامه ی به تماشا سوگند و به آغاز کلام ِ دکتر آذر رو نگاه می کردم لابه لای اشعار ، به ترجیع بند میر احمد اصفهانی اشاره کردن که از شاهکار ادبیات فارسیه منم علاقه مند شدم بخونمش ، می خواستم بدونم چه جوریه . از چند بیت از بند اولش خیلی خوشم اومد : من ِ شـــــــرمنده از مــسلمــــــانی شــــــدم آنجا گوشـــــــه ای پنهان پیر پرسید : « کیست این ؟ » گفتند « عاشقی بی قرار و سرگردان » گفت : جامی دهیدش از می نـــاب گرچه ناخوانده باشد این مهمــــان ســــــــــاقی آتش پرست آتش دست ریخت در ســـــــاغر آتــــــش سوزان چون کشیدم نه عقل ماند و نه دین سـوخت کـفر از آن و هم ایمان مست افتـــــادم و در آن مــــــستی به زبــــــانی که شرح آن نــــــتوان این ســــــخن می شنیدم از اعضــا هــمــــه حتی الورید و الشـــــــریان کــه یکی هست و هیچ نیست جز او « وحــــــــــده لا اله الا هـــــــــــــــو » سلام امروز یه سوالی به ذهنم رسید که دوست داشتم از شما بپرسم . اینکه اگه یه روزی به شما بگن که بدون هیچ مشکل و هیچ هزینه ای اجازه دارین به یه کشور دیگه مهاجرت کنین و مزاحمتی بهتون نمی شه و به پاسپورت یا هیچ مدرک دیگه نیاز ندارین 1 - شما حاضر بودین تا آخر به خارج از کشور برین و اونجا زندگی کنین ؟ ( گاهی هم به اینجا سر بزنین ، اونم با همون شرایطی که اون اول گفتم ) 2 - اگه جواب مثبته ، کدوم کشور می رفتین ؟ 3 - آیا انتخابتون دلیلی داره یا فقط به خاطر علاقه تون به اون کشوره ؟ این بار که به چند ماه قبل سفر می کنم انگار لابه لای شاخه های خشک تن خسته ام یک نوری از یک دوست آمد که بماند آمد که مرا تا اوج شادی ها ببرد با حرف هایش ، با خنده هایش با مهربانی هایش و با همه ی صفا و صمیمیتش آمد که دوباره یاد بگیرم چگونه دوست بدارم چگونه زیر بار آن همه شکست ها لبخند بزنم حالا که نگاه می کنم به این حالا ، می بینم حضورش همه شادی بود و هست همانی که زیر سخت ترین دردها کوچک می شد مرا به بزرگترین ها رساند همانی که خودش دلشکسته بود ، دل ِ شکسته ی مرا التیام بخشید یک مهربان آمد تا نامهربان ها را فراموش کنم آمد که با حضورش لحظه لحظه هایم خاطره شوند در دفتر خاطرات زندگی ام یکی که پاک بود و پاکی را آورد یک صداقت که ناراستی هارا برد یکی که دوست نداشت ما خوب شویم تا همیشه شاد بمانیم یکی که خنده هایش مرا شاد می کرد یکی که نگذاشت برای شفای هر دومان دعا کنم یکی که دیوانگی را از عاقل بودن در این دنیا بهتر می دانست حالا زیر این سقف آسمان او آن دورها زندگی می کند ما در دو قطب قطب نماییم او در جنوب و من در شمال ولی دل هایمان نزدیک تر از همیشه است از خدای آسمان آبی سپاس گزارم به خاطر حضورش و دوستش دارم بیشتر از یک دوست ... + این نوشته از صمیم قلب تقدیم به دوست نازنینم ساحل عزیز + آهنگ وبلاگم دوباره عوض شد باران که بارید واژه هایم را همه شست حرف هایم همه رفت دل اگر بود شکست زیر رگبارش ایستادم تا یادت را نبرد تو که سال هاست رفته ای باران که بارید اشک هایم محو شد همه چیزم را برد اما یادت را هرگز هرگز اجازه نخواهم کسی با خود ببرد که شاید همین یک چیز تمام دارایی ام باشد همه ی شادی ام ، همه ی امیدم ... ترانه نوشت ۱ : خاطراتتم نمی خوام / بذا تو دلم بمیره / می دونم راضی نمی شی / بیش از این دلم بگیره ترانه نوشت ۲ : تو اگه یه شب بیای مهمون قلب من بشی تو رو به ضیافت ترانه مهمون می کنم واژه واژه عشقو از توی چشات می خونم و واسه یه شبم شده چشماتو پنهون می کنم تو اگه یه شب بیای بهار خونه ام بشی گلای باغچه دیگه رنگ خزون نمی گیرن آسمون حتی اگه بغض کنه و سیا بشه زیر رگبار بارون نمی شکنم ، نمی میرم پ . ن ۱ : نوشتن این ترانه ها برای من (به خدا ) هیچ مخاطبی ندارن ، فقط می خوام آهنگایی که گوش می دم و خیلی دوسشون دارم اینجا یادگاری بمونه ... شاید اینجا سال ها بمونه ، بعدها اگه به آرشیو سر زدم ، از علایق قدیمی خودم باخبر می شم . نوشتن متن های عاشقانه هم همچنین ، هیچ مخاطبی ندارن ، فقط تمرین واسه نوشتنه ، از استاد عزیزم ، ققنوس گل یاد گرفتم که باید خودمو به جای دیگران بذارم و حرفارو از زبون اونا بیان کنم . پر بغض و گریه بودم تو رسیدی تا بخندم واسه پیدا کردن تو دل به جاده ها می بندم راهی یه کوله راهم کوله بار عشقو بستم دیگه از خودم بریدم دیگه از آیینه خستم تویی کعبه ی وجودم دور چشمه ی تو گشتم سلام به دوستان عزیز اول از همه عید رو هرچند با تاخیر به همه تون تبریک می گم و دوم معذرت می خوام به خاطر اینکه نزدیک یه ماه بی خبر رفتم . یهویی motherboard کامپیوترمون هوای مسافرت به سرش زد و رفت تهران و گویا قصد برگشت هم نداشت نشد که بگم نمیام از همه ی دوستان ممنونم که منو فراموش نکردن تو این یه ماه خصوصا از - ققنوس و ساحل و ستوده - ی عزیز . تو این مدت اتفاقات خوبی افتاد بجز این اتفاق آخر که خیلی ناراحت کننده بود . من تو خونه واسه خودم کلاس زبان برگزار کردم بعد رفتیم مسافرت به کرج و از اون جا هم رفتیم تهران که فهمیدم تهران اونقدا هم که می گن گرم نیست و صد رحمت به تهران نسبت به اینجا . تو تهران که بودیم انقد تو خیابوناش راه رفته بودم که بیچاره پاهام دیگه داشتن شهادتین رو می گفتن . واسه خرید جهیزیه خواهرم رفته بودیم ، من که هیچ وقت یادم نمی ره . خیلی وحشتناک بود تو هوای تابستون همه ش تو خیابون باشی و تو پاساژ که البته خدارو شکر " بعضی " از پاساژا یه ذره قابل تحمل بود و کولر داشت ولی خدا رو شکر که به خوبی گذشت تا اینجا . بعد که دوبار برگشتیم خونه - یعنی شمال - خبر بدی بهمون دادن یکی از آشناهامون فوت کرد . بنده ی خدا خیلی جوون بود و یه دختر تقریبا دوساله داشت . خیلی دلم واسه خونوادش سوخت . داداش زنداییم بود . زنداییم که گریه می کرد واقعا گریه ی همه در میومد . خیلی سخت بود . من که نسبت خیلی دوری باهاش داشتم انقد که گریه کرده بودم سرم داشت منفجر می شد دیگه چه برسه به خونوادش . دیروز که روز عید بود اونا مراسم ختم داشتن ولی خوشا به سعادتش که ایام خوبی بود و البته خیلی هم تعریفش رو می کردن و همه از اینکه جوون به این خوبی فوت کرده بود ناراحت بودن . تصادفش خیلی وحشتناک بود . بیشتر اعضای بدنش شکسته بود . سرش ، دست و پاهاش ، دنده هاش و ... کلا خیلی بد بود . خب دیگه خیلی مزاحمتون نمی شم . موفق باشید یاعلی برای او نوشت : انتظارش انتظارم سیر کرد / آنکه می خواهد بیاید دیر کرد / تا به کی در انتظارش دیده بر در دوختن / آمدن ، رفتن ، ندیدن ، سوختن ... پ . ن : اینم حوالی خونه ی ما : به یاد سید نوشت : ۱۶ تیر سالگرد سید بود ولی من به نت دسترسی نداشتم اینجا براش یادگاری بذارم . روحش شاد و چشم حسودایی که نمی تونستن پیشرفتشو ببینن کور ِ کور ... توضیح نوشت : سید محمد جواد ذاکر طباطبایی یه مداحی هست که من خیلی بهش ارادت دارم . بی حبّ علی پست ترین کار صلاة است ! از فـــضـل رب العـــــــــالمـین روح القدوس گفت این چنین بنــوشته بر عرش بـــــــــرین حیــــــــدر امیــرالمؤمنین به مناسبت این عید بزرگ که نزدیکه یه نوشته ای رو جایی خوندم که خیلی ازش خوشم اومد درباره ی ولادت امیرالمونین (ع) که اینجا می ذارمش . " تو یه سر رسیدی به اسم به سوی ظهور . " دوستان انقد زود به پیشواز عید رفتن که من فکر کردم همین امروز عیده !!! مولود کعبه ، همین که قدم بر زمین کعبه نهاد ، به سجده افتاد و پس از شهادت به توحید و نبوت و امامت فرمود : « حق آمد و باطل رفت . » در آن هنگام ، تمام بت ها با صورت به زمین افتادند ، آسمان غرق نور و سرور گشت و شیطان فریاد برآورد : « ای وای بر بـتــــان و ای وای بر بت پرستـان از ایــــن فــــــرزند ! » پ . ن ۱ : اول از همه این عید رو به حضرت ولیعصر ( عج ) و به همه ی معصومین ـ علیها و علیهم السلام - تبریک می گم . پ . ن ۲ : عید بر پدر خودم و سید ذاکر عزیز و شما عزیزان و پدرای گرامیتون مبارک ... پ . ن ۳ : در ِ دنیا زدم ، دنیا علی بود / به عقبا سر زدم ، عقبا علی بود / به مسجد رفتم از بهر عبادت / بنا و بانی و بنّا علی بود ... پ . ن ۴ : عبادت بی ولایت حقه بازیست / اساس مسجدش بت خانه سازیست / ... / وضوی بی ولایت آب بازیست ... ـ اون یه قسمت رو نمی شد بنویسم ، شرمنده - پ . ن ۵ : جای سید عزیز خالی . *** ســـلام بــر ســــاقی کــوثـــــر *** برای فرناز نوشت : سلام فرناز جان !!! من تازه مسنجر نصب کردم و از کامپیترمون همه ی اطلاعاتم رو پاک کردم . الان بازم آی دیت پرید ! من واقعا معذرت می خوام . نمی دونم چرا اینجوری می شه . آی دی من تو پروفایلم هست . دیگه نمی دونم کی قراره بیام نت . عیدت مبارک عزیزم ! راستی خودم وبلاگتو درست کردم که واست بمونه . خواستی بگو رمز عبورو بهت بدم . فعلا علی یارت تولد امام محمد تقی ِ جواد ِ بافضل ِ با کرامت ِ مهربان ِ خوبمان بر ضامن آهو ، حضرت ولیعصر و بقیه ی معصومین ( علیها و علیهم السلام ) و بر همه ی شما عزیزان مبارک ... و همچنین میلاد با سعادت عزیز سیدالشهدا (ع) حضرت علی اصغر (ع) نیز مبارک ... پ . ن : عنوان وبلاگم را عوض کردم . همان دو سال پیش ... همان نام زیباتر است . اینجا همان اتاق آبی من است اما من این نام را بیشتر دوست دارم ... اول ساقی کوثر بود بعد عاشق خورشید شد ... سلام بر ساقی کوثر ... اتاق آبی من و دوباره همان سلام بر ساقی کوثر . اگر زحمتی نیست در لینک هایتان تغییر حاصل فرمایید و مرا با " عنوان وبلاگم " لینک نمایید !!!!!!!!!!! وقتی خدا در دل های شکسته جای دارد چرا به دستان کسی که بار ها دلم را شکست بوسه نزنم ؟ مجید خراطها مهم نوشت : کارنامه م رو گرفتم با اینکه خیلی بد دادم امتحانارو و همه ش هم تقصیر خودم بود و البته معدلم از اونی که فکر می کردم بیشتر شد و خدارو شکر می کنم و می گم چند شدم چون قراره لوس بازی در نیارم !!!!! ( نفسم کم اومد ) ۴۴ / ۱۹ شدم . دعوا نکنید دیگه . خودم می دونم خیــــــــــــلی بده ولی عفو بفرمایید . واقعا ترم دوم شدید تنبلی کردم چون اصلا حس درس نداشتم . حیف اگه تو فاطمیه بودم واسه خاطر معاونمون هم که شده عمرا از ۹۰ / ۱۹ پایین نمیومدم ولی از این مدرسه اصلا خوشم نمیاد و در کل اعتراف می کنم امسال خیلی تنبلی کردم . اگرچه راهنمایی خیلی آسون تره ولی معدل ۲۰ سوم راهنمایی و ۴۴ / ۱۹ اول دبیرستان !!!!!! اصلا بهم نمیان . ولی در کل خدارو شکر . ( اعترافات رو پر رنگ نوشتم چون نمی خواستم فکر کنید دارم بهونه میارم و خودم می دونم همه ش تقصیر خودم بود و هیچ گونه عذری هم ندارم ) فرناز عزیزم من منتظر بودم که برگردی چرا وبت رو حذف کردی ؟ من وقتی آی دیم رو حذف کردم ، آی دی تو هم پرید . امیدوارم که بازم برگردی سی امین آپم را ترجیح دادم اختصاصی برای خواهر نازنینم باشد که یک سال از زندگی مشترکش گذشت اگر چه هنوز هم دوست داشتم که کنارم بود اما خوشبختی اش مرا خوشحال تر می کند و خوش حالی اش نیز ... خواستم یادگاری از اولین سالگرد ازدواجش یک چیزی برایش نوشته باشم . خواهر نازنینم خوشبختی تو آرزوی منه پ . ن : روزها فکر من این است و همه شب سخنم / که چرا غافل از احوال دل خویشتنم / (ا)ز کجا آمده ام ، آمدنم بهر چه بود / به کجا می روم آخر ، ننمایی وطنم پ . ن ۲ : من عاشق کتاب های دین و زندگی هستم از سال اول تا پیش . یکی از مزایای خواهر و یا برادر بزرگتر داشتن همین است که در انواع رشته ها از دبیرستان گرفته تا سطح دانشگاه از کتاب ساپورت می شوی و من خیلی خوشحالم از این موضوع !!! پ . ن ۳ : ببخشید اگه این روزا یه کم رو به راه نیستم خسته شدم از اینکه برم تو وب ها و همه ش مطالب تکراری بخونم ببخشید اگه بی ذوقانه واستون کامنت می ذارم ، دوست ندارم مطالب تکراری به چشمم بخوره حتی دست نوشته ها هم واسم تکراری شده ، همه شون مثل واسه خودم بی روحن شدم برام . انقد موقع مدرسه ها خوندم و خوندم ، الان دیگه هرجا می رم اکثرا مطالب تکراری می بینم ببخشید ... پ . ن ۴ : یعنی مدرسه ی راهنماییمون رو خراب می کنن ؟ حتی اگه خراب کنن هم بچه های اراذل ِ کودتایی ِ شیطون ِ متحد ِ خوابگاه ۱۵ جمعشون جمعه . ما همدیگه رو داریم هنوز ولی ... گرچه ناراحت کننده س خراب کردن جایی که یادگار بود ولی تحمل باید ... + ایمیلام رو دوباره فعال کردم ، حواسم نبود ایمیلای شخصیم رو پاک کنم ، بعدش غیر فعال کنم . البته من با اون دوتا دیگه کاری ندارم . دوباره حذفشون می کنم بعد از پاک سازی . همیشه یک جای کار مشکل دارد ، مثل ایمان ِ من ، وفای من مثل همیشه من عقب می مانم مثل همیشه من فراموش می کنم تو خوبی اما من ... حرف هایم همیشه در اصلی ترین نقطه ، مشکل دارند هر روز برایم دور تر می شوی دورتر ِ دورتر ... تو وفاداری ات را همیشه ثابت می کنی حتی اگر دل شکسته ترین باشی اما من فقط ادعا ی دل شکسته بودن دارم ادعای دیدن ِ خیانت بی وفایی بی مهری بی محبتی بی ایمانی و ... در حالیکه خودم بی وفاترین ِ بی مهرترین ِ بی محبت ترین ِ بی ایمان ترینم برای تو ... مرا ببخش مهربان ِ این روزها مرا ببخش می دانم که حرف های دروغینم آزرده خاطر ترت می کند پس ... پ . ن : چرا من فقط نشسته ام و یک مشت حرف های ِ مزخرف ِ بیخود ِ بی اثر ِ چرت و پرت تحویلش می دهم ؟ پ . ن ۲ : این نوشته مخاطبش خدا نبود ، خورشید خانوم هم نبود ، هرکه بود خودش می داند چه فرقی دارد که باشد ، فقط گفتن باشد و عمل بی عمل پ . ن ۳ : حالم دارد از ... بهم می خورد ... اَه ... پ . ن ۴ : سالگردت هم گذشت ... ۹ روز پیش ... خدا بیامرزد خاطرات ِ تلخ و شیرین مرا ... ما را ... بیست و ششم نوشت : بالاخره تعطیل شدیم خدا رو شکر ، دیگه خیالم راحت شد . خبر نوشت : دیگه کم کم باید از زیاد نت اومدن دست بکشم و برم سراغ برنامه هایی که وعده شون رو به تابستون می دادم اگه این دفعه عملی نشن ، شازده کوچولو و وروجک و همه ی دوستام از دستم ناراحت می شن ، حالا خدا که بماند . برام دعا کنید . علی یار همه تون تا بعد . فعلا ... اینجا یک نفر دلش از خودش از کس ها و از ناکس ها گرفته کسی می فهمد دردش را آیا ؟ برای خدا نوشت : ... پ . ن ۱ : حرف هایم را نشد که ننویسم . روی دلم سنگینی می کردند من هم که تاب سنگینی ندارم ، زود خم می شوم در مقابل هر ... پ . ن ۲ : قالب های مژگان چقدر در نظرم زیبا آمدند به سختی یکی را انتخاب کردم بعدا نوشت : آری ، آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من دگر به پایان نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست + شعرهای فروغ زیبا هستند !!! + گاهی اوقات فال های حافظم عجیب منو به فکر فرو می بره ! مثل همینی که تو ادامه مطلب گذاشتم !!! " اعوذ بالله من الشیطان الرجیم " " اعوذ بالله من نفسی " " بسم عشق " خاک پای تو هستم تا ابد تا همیشه یا فاطمه بنت نبی مادر گلم روزت مبارک " اعوذ بالله من الشیطان الرجیم " " اعوذ بالله من نفسی " " بسم عشق " ۱ . هرچقدر هم که در خیالم تو را پیدا کنم انگار گم تر می شوی در واقعیت های من هرچقدر هم که حرف هایم را مصمم تر از این قلب سردم بیرون بریزم انگار صدا در گلویم حبس تر می شود کنار دریا هم که باشی هوا بارانی هم که باشد موج ها که بیشتر برای رسیدن به ساحل عجله کنند صدف ها هر چقدر هم که چشمک بزنند همه جمع ِ جمع هم که باشند باز تو که نباشی از میان این همه چیز ، همه چیز کم است نگو که نبودنت را حس نمی کنم من که هر شب حدیث سبز با تو بودن را با درخت کوچک کنار پنجره ی اتاقم به مناظره می نشینم ، حدیث سبز با تو بودنی که حالا از نبودنت زرد ِ زرد شده من که هر روز " ترانه " ها را یکی یکی جلویم می چینم و به زور هم که شده سعی دارم همه را به تو ربط دهم حتی آن بی ربط هایش را چون از کودکی یاد گرفتم هر چیز بی ربطی ربطش به همان بی ربطی اش است پس همه چیز به تو ربط دارد ۲ . نمی دانم آن شراب " ناتـــــو " چه بود که در همین حوالی یک روز کسی که بعضی ها به او می گفتند ابلیس و بعضی ها شیطان ، به من داد و من هم با چه ولعی آن را تا ته سر کشیدم انگار اثرش خوب ِ خوب بجا ماند ، انگار خوب مست شدم و از تو غافل ها ... ۳ . پر تکلف یا بی تکلف خودت خوب می دانی و خودم خوب می دانم تا آن ور این کهکشان راه شیری هم برایت واژه پشت سر هم ردیف کنم ، نمی آیی اگر برای تو نباشم ، برای تو نباشد ... ساده یا غیر ساده اش چه فرقی می کند ؟ برای تو که نباشد هیچ باشد یا اصلا نباشد نمی آیی ۴ . آرام همین کنار می نشینم او می خواند و می نوازد و من به دنبال واژه هایش می دوم تا مبادا عقب بمانم انگشتانش که روی تارهای گیتار می لغزند انگار نام تو را برای من هجی می کنند او که می خواند ، برای تو هم که نباشد ، بی ربط ِ بی ربط هم که باشد - باور کن - من کار خودم را می کنم ... دوست دارم حرف هایش را ... آهنگ هایش را ... پ . ن : مخاطب هـــــا ی این متن شاید آن هایی که فکر می کنید نباشند اصلا اگر مخاطبی نداشته باشد اشکالی دارد ؟ " باور کنید " خودم هم هنوز تصمیم نگرفته ام که مخاطب بعضی قسمت هایش را چه کسی بگذارم حالم خوب نیست ... خوب نیست ... خوب نیست ... برای او نوشت : اگر لیاقت تبریک گفتن داشته باشم تولد مادرت مبارک آقای خوبی ها ... برای مادرم نوشت : مادر نازنینم روزت مبارک " اعوذ بالله من الشیطان الرجیم " " اعوذ بالله من نفسی " " بسم عشق " - تازه فهمیدم اگر تو نباشی هیچ وقت ... - برای همه زندگی جریان دارد اما برای من بی تو هیچ وقت ... - اگر چه تو مهربان هستی اما من هیچ وقت ... - خدایا تو را به خداییت قسم تنهایم مگذار چون من هیچ وقت ... - خدایا نفهمیدم هیچ کس هیچ جا هیچ بار جای تو را نخواهد گرفت هیچ وقت ... پ . ن : پست ۲۲ قبلی حذف شد ، ببخشید ... " اعوذ بالله من الشیطان الرجیم " " اعوذ بالله من نفسی " " بسم عشق " + این روزها که مریم می خوانم به خاطر این است که حرف هایش را خیلی خوب می فهمم مریم می گفت سهراب خیلی خوب است ، من هـــــــــــم می گویم سهراب که خیلی خوب است هیچ ، مریم هم حرف هایش خیلی دوست داشتنی است ... + این روزها اگر فقط از مصاحبت خورشید و دریا و آسمان و ستاره ها لذت می بـــــرم به خاطر این است که مصاحبت با آدم ها خیــــــــلی تکراری شده ، تــــــــازه ، حرف هایت را هم به زور می فهمند + این روزها اگر زیاد ، خیـــــــــلی زیاد ، مــــجــید گوش می دهم به خاطر این است که حرف هایش آرامم می کند ، بی نهایت آرام ... نمی دانم گناه دارد یا نه ولی عجیب دوست دارم آهنگ هایش را ... حرف هایش را ... + این روزها اگر که مانده ام کدام گــــناه است و کدام نیست ، خسته ام کرده تشخیص ندادن های خودم + این روزها خیلی مشکل پیدا کرده ام ها ... خیلی ... + این روزها زندگی کردن خیلی سخت شده + این روزها تشخیص راه از چاه سخت شده + این روزها اینکه جایی بروی که فقط عطر خدا بدهد سخت شده + این روزها خدایی کردن خودم خیلی سخت شده + این روزها هــــــمه چیـــز سخت شده ، انجام دادن کاری سخت شده ، انجام ندادن کاری سخت شده ای خدا داری صدامو می شنوی غم و غصه شده تار و پود من ای خدا تو رو خدا کاری بکن داره آتیش می گیره وجود من ای خدا کاری بکن ، چیزی بگو ، حرفی بزن مُردم از این بدبختی های روزگار ... یعنی الان تو خیابون داره دنبالم می گرده باز خیالاتی شدم من این خیابونا چه سرده انگار جدی جدی بی تو یه فقیر کوچه گردم با اینکه رفتم ولی باز بگی برگرد برمی گردم به خدا قسم که بی تو یه فقیر کوچه گردم گرچه مغرورم ولی تو بگی برگرد بر می گردم این شعر برای من مخاطب خاص داره و خودش می دونه کیه !!! -------------------------------------------------------------------------------- شرمنده ولی یه لحظه یه جوری شدم و پست قبلی رو حذف کردم 1. حرف هایم را در تاریکی ِ " تـنـهــــــــایـی " ، آرام آرام در سبد " تـنـهــــــــایــی " می چینم انگار باز وقت آن است این سبد هم پیش آن یکی ها برود و خاک بخورد یک برچسب رویش می چسبانم : " لطفا تکان ندهید بسیار شکستنی ست . " می چسبانم تا مبادا گرد و خاک حرکتشان دهد تا مبادا بشکنند و دلم ببیند شکستنشان را و دیگر همین هارا هم بیرون نریزد 2 . اینجا آری . همین جا یک خدا هست ، یک تو و یک مـــــــــن نه ، نه ، اشتباه شد یک " مثلا " یاد خدا ، یک رد از تو و یک مـــــــــــن آن " مثلا " یاد کم کم محو می شود " تو " که دیگر نمی آیی فقط " مـــــــــــــن " می مانم و من و این خودخواهی و این تنهایی و این " هیچ " بودن ... کاش می شد آن " خدا " همیشه بود تو بودی و یک " هیچ " از من ... می شود آن خدا " همیشگی " شود ؟ می شود باهم " ما " شویم ؟ می شود این " مـــــــــــــن ِ " لعنتی از بین برود ؟ ... کی می شود این سرشت بد " من " کی می شود این زجر بد بودن های " من " کی می شود گفتن های الکی " من " کی می شود تمام شود ؟ ... کاش بشود روزی این " اِنّی وَجَّهتُ وَجهیَ لِلَّذی ... " گفتن ها در وجودم تحقق یابد کاش بشود روزی ذکر هایم دیگر این ذکر های " من " نباشد ... پ . ن : ساحل عزیزم ، دوست نازنینم ، تولدت مبارک زندگی ات سرشار از شادی و مهر خدایی باشد ... بعدا نوشت : تا یه مدت این قالب رو تحمل کنید لطفا ، قالب هرچی زیباییش بیشتر باشه زودتر دلمو می زنه ببین آدمک ِ برفی ِ " آن روز ها " ببین هرچقدر هم حرف هایت را بنویسی باز نمی شود آنی که می خواهی ببین خودت هم حرف هایت را نمی فهمی ببین هنوز نمی دانی که چه می خواهی ببین همه ی حرف هایت تکراری شده ببین روی حرف هایت نماندی و داری - کم کم تابستان نیامده - آب می شوی این ها همه یعنی " تو " مقصری همه یعنی تو همیشه زیر حرف هایت می زنی باید باور کنم این هارا ؟ قرار نبود زمین سفید پوش دلت را - کم کم - سیاه کنی قرار نبود هر روز که - مثلا - بزرگ می شوی فراموش کنی " کودکی " هایت را برو بازهم آدمک ِ برفی شو برو هر وقت زمین دلت سفید ِ سفید شد برگرد برو به جای حفظ کردن ِ خط به خط ِ کتاب هایت ، لای ورق ها کمی یاد خدا بریز خوب به خودت ، به حرف هایت ، به خدایت و ... نگاه کن ببین همه شده اند " هـیــــــــچ " خدایت " هیچ " نمازت " هیچ " قرآنت " هیچ " این خدایت ... این نمازت ... این قرآنت ... بگیر و برو ... برو هر وقت آدمک ِ برفی شدی برگرد . پ . ن : ببخشید اگر حرف هایم در نظرتان مسخره می آید . این روزها اگر " تند و تند " می نویسم به خاطر آن است که " قلبم " دارد از جایش در می آید به دلیلی که خودم هم نمی دانم . اگر حرف ها بمانند همان جا ، شاید دیگر ... حرف هایم خیلی جمع شده اند در دلم ، می ترسم دیگر در کاغذها هم جا نشوند این روزها زود به زود خواهم نوشت ( ان شاء الله ) بعدا نوشت : این آدرس اون یکی وبلاگ منه که تازه ساختمش شاید اونجا گاهی نوشته هام رو بذارم خواستین می تونین ببینین : خـــــــورشید خــــــانوم نظرخواهی کاملا از ریشه غیرفعاله چون از قالب پاک کردم ۱ . دیدی که قول و قرار هامان را فراموش کردم ؟ دیدی خوبتر که نشدم " هـیــــــــــــــ ـچ " ، نماندم همان که بودم ؟ دیدی که این بار تو راست نــــگفتی ؟ دیدی که فراموشت نکردم ؟ ... نیستی که ببینی نیستی ... حالا می شود " بیایی " و " ببینی " ؟ بیا و ببین بدون تو چه زود به زود دلم می گیرد . بیا و ببین همو که گفتی سه ســــــ ـال بزرگش کردی فراموش کرد " مــــــــــادرانه " هایت را بیا و ببین همان کس که آزارت می داد و تو سعی داشتی " بـــــــــــــــ ــزرگ " ش کنی دیگر نای آزار رساندن به کسی را ندارد و فقط خودش را می آزارد بیا و ببین آن قرآن ، همان قــــــــرآنی که سه ســـــــ ـال مرا با آن بزرگ کردی ، حالا گوشه ی اتــاق آبـــــــــ ـی ام افتاده و خاک می خورد بیا و ببین این بغض ِ لعنتی کم مانده راه نفسم را " کاملا " ببندد بیا و ببین این جسم " بی گناه " چه می کشد از دست این روح " پر گناه " بیا و ببین دیگر ... گوش می دهی به حرف هایم خورشید خـــــــ ـانوم ِ قلب من ؟ 2 . هی به عکس هایت نگاه می کنم هی بغض گلویم را می گیرد هی رویم را برمی گردانم هی خجالت می کشم از تو و از او هی سه سال راهنمایی مان را یادم می آید هی ... پ . ن : آن مخاطب های بی نشان ، همه شان ، همان خورشید خـــــــــــــانوم راهنمایی من است ... حتی آن هایی که در این جا نیستند . بعدا نوشت : یه مدت پیش همین طوری تو مسنجر ایمیل قبلیم که حذف کرده بودمش چند ماه پیش رو وارد کردم ، دیــــدم باز شد !!! ولی اون قبلیه که دوسش داشتم باز نمی شه ، کاش به جای این ، اون باز می شد " بسم عشق " + حذف شد ... خدایا یه بنده ی گناهکار داره اینارو می نویسه می شه تو نخونیشون ؟ آخه ازت خجالت می کشم من تو زندگیم " هیچ وقت " مبنای کارام رو رضایت خدا قرار نمی دم به خاطر همینه که انقد گناه کارم شما مثل من نیستید ، نه ؟ خوشبحالتون راستی شما قبل از انجام کاری به این فکر می کنین که اگه اون کارو انجام بدین " امام زمان " خوشحال می شه یا ناراحت ؟ + من باور دارم که یه گناهکارم اما نمی دونم ، واقعا نمی دونم باید چی کار کنم دیگه حرفی رو این قلب سیاهم اثر نمی ذاره ... خیلی حرفا خوندم و شنیدم اما هیچ کدوم قلبی که کاملا از شدت به یاد خدا نبودن زنگ زده رو صیقل نمی ده پ . ن : سه وقت دعا مستجاب می شود ۱ - وقتی باران بیاید ۲ - وقتی دلت بشکند ۳ - وقت اذان پس هر وقت باران می بارید و دلت شکست و اذان می گفت برای ظهور منجی دو عالم دعا کن ... + اینجا هوا بارانیست ، دلم شکسته ... خدایا ... * ساعت ۷ صبح ، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ * " بسم عشق " به کربلای تو قسم اگه جهنمم برم می سوزم و داد می زنم جانم حسین ... باور نمی کنم این قدر زود ِ زود ، ناگهان دیر ِ دیر شد باور نمی کنم عهدی که با تو بستم ، زیر گرد و خا ک این همه گناه ، راحت ِ راحت ، دفن شد ... باور نمی کنم ... پ . ن ۱ : بچه های خوب ِ خوب ِ فاطمیه ! خواهش می کنم زیر خاطرات نو ، آن روز ها را دفن نکنید ... چرا همه می گویند سعی داشتند که فرار کنند سعی داشتند فراموش کنند چرا ؟ پ . ن ۲ : هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اندر خم [ یک هزارم ] کوچه ایم « سالگرد عالم فرزانه " آیت الله بهجت " با تاخیر گرامی باد ... پ . ن ۳ : لطفا به این سوال جواب بدهید : اگر یک روز ! فقط یک روز خدا فرمانروایی زمین را به دست شما می داد در همان یک روز با بنده های گنه کار چگونه رفتار می کردید ؟ پ . ن ۴ : نیوشا جان ! جوابتو دادم عزیزم زیر نوشته ت . پ . ن ۵ : کامنت های پست قبل پاسخ داده شد . بعدا نوشت : نیوشای گلم ببخشید که جواب خصوصی هاتو اینجا می دم ، آخه جایی نیست که برات بنویسم این دفعه هم جوابتو تو همین کامنتا گذاشتم ... معذرت ... " بسم عشق " دوست ندارم نوشته هایم فقط مخاطب خاص داشته باشند اما خوب می دانم که حرف دل همه دوستان همین است . همه دوست دارند دوستی ها پابرجا باشد می نویسم شاید حرف دل تو برای " رفیقی " باشد . اما این حرف دل من برای فرشته های زمینی است که روزی روزگاری خداوند مرا در مدرسه ای به نام فاطمیه با آنها آشنا کرد هنوز رد پایشان روی دلم مانده دوست دارم حرف هایی را بگویم تا بدانند فرشته های زمینی ! بیایید به یاد روزهای " کودکی " مان عوض نشویم بیایید هنوز به یاد آن روزها باهم بخندیم و شاد باشیم به یاد خوابگاه پانزده باهم متحد باشیم فرار از خاطرات خوش آن روزها ... نه خوب نیست ، بیایید به خاطرات آن روزها گوشه ای از قلبمان را اختصاص دهیم تجربه ی چنین دوستی هایی برای هرکسی اتفاق نمی افتد ، باید افتخار کرد به دوستی هایمان ... یادمان نرود که ما سه سال شب و روز در کنار هم در گوشه ای از روســــــــتای هچیرود چالوس مازندران زندگی کردیم بیایید خاطرات را فراموش نکنیم شاید خدا خواست باز هم روزی روزگاری کنار هم باشیم پ . ن 1 : شرمنده اگه این روزا همه فکر و ذکرم شده فاطمیه و بچه ها !!! پ . ن 2 : یه وبلاگ گروهی درست کردم واسه اینکه بچه هارو جمع کنم ، دعــــــــــــا کنین بچه ها کم کم جمع شن ، شما هم خواستین ( خواستین نه ! حتما ) بهش سر بزنین : اراذل مدرسه فاطمیه پ . ن 3 : گوجه ی عزیزم ! این پست رو تقدیم می کنم به تو ! نمی دونم چرا ولی دلم خواست که تقدمیش کنم به تو !!! پ . ن 4 : نسیم جووون ! دلم خنک شد ، حالا چراش رو بمون تو خماری ... پ . ن 5 : یه حدیث قدسی : " ای بنده ی من ! هنگامی که نماز می خوانی من چنان به سخنانت گوش می دهم که گویی همین یک بنده را دارم و تو چنان از من غافلی که گویی چندین خدا داری " ۲۴ اردیبهشت جمعه ساعت : پنج و پانزده دقیقه بعد از ظهر یه مرور خاطراته از فاطمیه ، اگه نمی خوای نخون " بسم عشق " امروز روز نوزده اردیبهشته هزار و سیصد هشتاد و نهه . یکی از بهترین روزای عمر من . روزی که دوباره بعد از یک سال دلتنگی تونستم بازم تو مدرسه ی عزیزم " فاطمیه " راه برم ، معلماش رو ببینم ، معاون دوست داشتنیم که واقعا عاشقشم رو ببینم ، باهاش حرف بزنم ، بغلش کنم ... امروز واقعا برای من دوست داشتنی بود دوست نداشتم که اون لحظه ها هیچ وقت تموم شه دلم می خواست همه ش کنار خورشیدم – معاونم - می موندم ، همه ش باهاش حرف می زدم . دوست داشتم بدونه که چقدر برای من عزیزه ، دوست داشتم بدونه هیچ کس برای من جای اونو نمی گیره ، شاید تو این مدت که ازش دور بودم گاهی ذهنم منحرف می شد و یه حرفایی می زدم اما حالا یقین دارم که هیچ کس جای اونو واسم پر نمی کنه شاید تعجب آور باشه که یه نفری انقد شدید به معلمش علاقه داشته باشه اما من خیلی دوسش داشتم و دارم و خواهم داشت . اون سه سالی که تو اون مدرسه بودم فقط به عشق اون اونجا بودم و اگه سختی داشت تحمل می کردم و دلم می خواست که هیچ وقت ازش جدا نشم اما نشد دوست داشتم هنوزم معلمم بود ، معاونم بود ... کاش بود تا من انقد تو مدرسه ی جدیدمون احساس غریبی نمی کردم کاش بود تا انقد از این مدرسه ی جدید بدم نمیومد و وقتی واردش می شدم حس خوبی داشتم اما حیف نیست ... این روزا بدترین لحظه ی روز واسم وقتیه که با سرویس وارد خیابون مدرسه می شیم ... امروز تو کلاس ها همه ش معلمای راهنماییم رو با معلمای مدرسه جدید مقایسه می کردم ، سر کلاس دین و زندگی نزدیک بود گریه م دربیاد ، خودمو کنترل کردم که جلوی معلم گریه نکنم ... معلمای فاطمیه فرشته بودن ، خودش واسم بهشت بود . اونجا که قدم می زدم حس خیلی خوبی داشتم . به یاد اون سه سال ... ما انقد باهم صمیمی بودیم که کادر مدرسه و اکثر بچه ها از علاقه ی من به معاونم خبر داشتن و بهم تیکه می نداختن ، خصوصا معلم پرورشی و آشپز و سرپرستمون . وااااای ... یادش بخیر آخر سال چقدر ناراحت بودیم که از هم جدا می شیم نشد وقتی اونجا بودم به معلماش بگم که چقد دوسشون دارم بنا به بعضی دلایل نشد به معلم ریاضیم بگم که چقد دوسش دارم ، بگم که بینهایت واسم عزیزه اما امروز سعی کردم علاقه م رو بهش نشون بدم اما حیف که دیگه دیر بود ، شاید فکر کرده چون بعد از این همه مدت که دیدمش انقد بهش محبت دارم و از ذوقه ، اما نشد که بگم من از همون موقع ، از همون سال اول راهنمایی که هنوز معلممون نشده بود دوسش داشتم اما حرفی نمی زدم . نخواستم کسی بدونه اما مثل اینکه اشتباه کردم و حالا باید فقط به یاد اون روزا که پیشش بودم و حرفی نمی زدم اشک بریزم ... وااااااای ... خدایا ... کاش بتونم بازم پیششون باشم ... معاونم ... معلم ریاضیم ... معلم زبانم ... معلم عربی ... مدیرم ... معلم علوم تجربی ... معلم علوم اجتماعی ... همه ی معلما ... همه شون خیلــی خوب بودن ... خیلــــــــی ... دلم می خواد تک تکشون رو بغل کنم و به همه شون بگم که چقد دوسشون دارم . ... خورشید خانوم قلبم تو هنوز برای من غروب نکردی و من هنوز عاشقانه دوستت دارم و هیچ وقت فراموشت نمی کنم دوستت دارم ... دوستت دارم ... نوزده اردیبهشت ۱۳۸۹ یکشنبه در فاطمیه ... پ . ن : دلم گرفته ... از اینکه دوری ، دورم . از اینکه کنارم نیستی . از اینکه بد شدم . از اینکه نمی تونم کنارت باشم ، از اینکه دیگه مثل اون موقه ها نیستم . از اینکه دیروز اشتباهی بهت گفتم که عوض نشدم . از اینکه خیلی بد شدم . من به کی بگم که می خوام بازم کنارت باشم ؟ به کی بگم دلم برات تنگ می شه ؟ کی حرف منو می فهمه جز خودت ؟ کی می فهمه که من واقعا بد شدم ؟ کی رک و راست ازم انتقاد می کنه ؟ هیچ کس ... بهم امیدواری می دن تو دختر خوبی هستی اما به خدا من عوض شدم . از اون موقعی که دیگه معلمم نیستی عوض شدم . از اون موقعی که دیگه ندیدمت عوض شدم . من خیلی بد شدم . خیلی ... هیچ کس مثل تو نخواست که کمکم کنه . همه فقط دستم رو گرفتن و خواستن که بلندم کنن اما تا خواستم بلند شدم دستم رو ول کردن و بیشتر خوردم زمین . بیشتر شکستم . همه فقط حرف می زنن . هیچ کس واقعا نخواست که منو از رو زمین بلند کنه . ببخش اگه اذیتت کردم . ببخش اگه قدرت رو ندونستم . منو ببخش . حالا بیا منو ببین . ببین که چقدر تنها شدم . دیگه هیچ کس رو ندارم که باهاش حرف بزنم ، باهام حرف بزنه . یاد پارسال بخیر . حالا می فهمم که راست می گفتی ، تو واقعا دوسم داشتی و من ِ ... نفهمیدم . نفهمیدم که هرکاری می کنی به صلاح منه . نفهمیدم که تو خواستی که من واقعا به خدا نزدیک شم . نفهمیدم ... حیف دیگه کنارم نیستی که باهات حرف بزنم . حیف ... خیلی دوستت دارم ... خیلی ... بعدا نوشت : معلمی شغل نیست ، عشق است ... بازم بعدا نوشت : این خورشید خانوم از سال اول راهنمایی شد خورشید آسمون قلبم ، سال دوم راهنمایی که شدم برای اینکه راحت تر واسش بنویسم این اسم رو خودم واسش انتخاب کردم و اسم خورشید خانوم رو خیلی دوس دارم ، خیلی و چون خیلی این اسم بهش میومد ، منم با کمال میل پذیرفتم که بشه خورشید خانوم قلبم ، من که دوم راهنمایی بودم و وبلاگ داشتم اون موقع اسم وبلاگم عاشق خورشید بود که عوضش کردم اما الان هم دوس دارم که همون اسمو داشته باشم ... " تو بگو وقتی که من خواب بودم چه کسی مداد رنگی اش را برداشت و فاصله هارا پر رنگ کرد ؟ " " بسم عشق " از خداحافظی خوشم نیومد . می مونم . اما در کنارش درسام رو هم خوب می خونم . دلم می خواست این شعر زیبا هم یه گوشه از اتاقم بمونه : وفا نکردی و کردم ... خطا ندیدی و دیدم ... رمیدی و نرمیدم ... بریدی و نبریدم ... اگر ز جام ملامت ... شنیدم از تو شنیدم ... وگر ز کرد ندامت ... کشیدم از تو کشیدم ... گذشتی و نگذشتم ... شکستی و نشکستم ... بریدی و نبریدم ... گسستی و نگسستم ... اگر که خانه به دوشم ... وگر که باده پرستم .. کجا که با تو نبودم ؟ کجا که بی تو نشستم ؟ " بسم عشق " + حذف شد ... یک سلام آهسته چند لحظه سکوت و یک قطره اشک ... خدای ِخوب ِ خوبم دوستت دارم ... پ . ن : یاد ایام فاطمیه در مدرسه ی فاطمیه بخیر بعدا نوشت ۱: پابند کفش های سیاه سفر مشو / یا دست کم به خاطر من دیرتر برو هی پابه پا نکن که بگویم سفر بخیر / مجبور نیستی بمانی ولی نرو ... بعدا نوشت ۲ : شــــــیـــشه ی پـنـجره را بـــــــــاران شـــســـــــت از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست :: سبز آبی باشید :: :: یا علی :: " گاهی وقت ها آدمها خیلی زود عوض می شوند " خیلی زودتر از آنی که فکرش را بکنی خصوصا کسانیکه از همه بیشتر ادعای وفاداری دارند " نه ؟ " دلم می خواست الان از همه اوقات بیشتر فریاد بزنم : دوستانِ [ آن روز هایِ ] من کجا هستند ؟ روزهاشان پرتقالی باد گویا هنوز هست " قاصـــــــدی" در این تاریکی قلبم تا پیامی از این خسته به گوشی برساند ... معبودا !!! چه سخت است تو را داشتن ولی " نداشتن " . عاشقت بودن ولی " نبودن " . بـــــــودنت و تـــو را " ندیدن " . هست مرا همسفری در این راه بی پایان ؟ پ . ن : ای مــــطـــــربان، ای مــطـــربان بـــــــــــــر دف زنـیـد احــوال مـن من بی دلم، من بی دلـــــــــم مــــــــــن از کجا، عشق از کجا عشـــــــــق آمدست از آسمان تا خود بسوزد بــــد گـــــــــــمان عشق اســت بـــــــــلای ناگهان مـــــــــــن از کجا، عشق از کجا + گاهی صــــــــــد سال زندگی می کنی و بزرگ نمی شوی گاهی در یک دقیقه ، به اندازه ی صد سال بزرگ می شوی سخت است زمانی که می خواهی بگویی ولی کلمات را به یاد نمی آوری مهم نیست قفل ها به دست کیست مهم این است که کلیدها به دست خداست به نام حق به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ... به نام آنكه كلمه را آفريد. و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم از او بگويم. سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل. و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش. او رفت و من نشناختمش . در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم اما نشناختمش. همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم. فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم. اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست. شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش . اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد. حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم . چقدر هم تنها ... پ . ن ۱ : غربت را نباید درالفبای شهرغریب جستجو کرد. همین که عزیزت نگاهش را به طرف دیگری کرد، تو غریبی. پ . ن ۲ : انتظار سخت است، فراموش کردن هم سخت است. اما اینکه ندانی باید انتظار بکشی یا فراموش کنی از همه سخت تر است. پ . ن ۳ : چقدر از اینکه وبلاگم هم نام کتاب سهراب است خوشحالم . خیلی خوشحالم . چقدر حس می کنم به سهراب علاقه دارم . کتابش را در همین دنیای مجازی پیدا کردم . آن کتاب ، اطاق آبی سهراب بود و این اتاق آبی من است . خواستی به اطاق آبی سهراب هم سری بزن . سلام ساحل جان . خب این جارو برای تو گذاشتم . می بینی که منم دیگه با بچه های نت ( با نامهربونا ) جز تو خداحافظی کردم خواستی بنویسی یا خصوصی بذاری اینجا بنویس . می خونم حرفاتو . موفق باشی . مراقب خودت باش . یاعلی " تو بگو وقتی خواب بودم چه کسی مداد رنگی اش را برداشت و فاصله هارا پر رنگ کرد ؟ " " شروعی نو فارغ از افکار مشوش دیروزها " ای دل بگیر دامن سلطان اولیا یعنی حسین بن علی شاه کربلا ای دل بیا بیا به در جنت حسین دیوانه شو به یک نظر رحمت حسین جامی ز دست ساقی دیوانگان بنوش تا بی خبر شوی ز دل و عقل و دین و هوش سر مست مست مست می کربلا شوی دیوانه ی شهید سر از تن جدا شوی عشقم حسین باشد و عشق آفرین حسین معشوق اولین من و آخرین حسین به امید آن روزی که با قدم رنجه فرمودن حجة بن الحسن در این عالم خاکی بین ماها از تمام مأذنه های عالم این صدا بیاد : اشهد ان علیا ولی الله *** این عکس دسته جمعیه مائه . برای شورش . اینا هم دوستای منن . انقده دوسشون دارم . خیلی مهربونن ... *** اون جلویی که اخموئه خودمم *** به اون دوستم هم گفتم انقد تابلو به دوربین نگاه نکن ها ! یکی ندونه فکر می کنه ما دوربین ندیده ایم *** حالا خیلی زیاد بودن ، بیشترشون تو عکس جا نشدن ! دوربین گنجایش نداشت . *** کلا جمع دوستانه ی خیلی خوبی بود . خیلی خوش گذشت . جاتون خالی ... *** بعد از تجمع ما یه برف حسابی بارید ... با دوستام قرار گذاشتم از این به بعد برف نیومد دوباره ... *** اون وسط یه کم درگیری بین بچه ها و آسمون پیش اومد ، به خاطر همونه که بعضیا چشم و دماغ و ... ندارن ولی آخر ما بردیم رو بردیم بیمارستان . نگران نباشین ، الان بچه ها همه حالشون خوبه . *** راستی بچه ها سلام رسوندن ... *** بعد از اینکه عکس رو پیدا کردم ، از ذوق حواسم نبود منبعش رو هم بنویسم ، شرمنده . *** علی یارتون *** بعدا نوشت : فکر می کنم از اینجا پیداش کردم . خیلی نمی گذرد از آن روز به یاد ماندنی که فراموشش کرده باشم ، اصلا نمی توانم فراموشش کنم . بدون شک بهترین روز در تمام زندگی ام بود زیرا بهترین درس زندگی ام را آموختم ماجرا از آنجا شروع شد که ... من کم کم خسته شدم از بازی های بی معنی و بی هدف کودکانه و از تلف کردن وقتم . این بار تصمیم خودم را گرفتم ، خواستم پیش خدا بروم تا یک بار هم با او بازی کنم . می دانستم خواسته ام را رد نمی کند . مگر غیر این است که او مرا بسیار دوست دارد ؟ خواسته ام را با او در میان گذاشتم ، لبخندی زد و پذیرفت . از من پرسید که دوست دارم چه بازی کنم ؟ کمی فکر کردم . چیزی به ذهنم نرسید . از او خواستم بازی را خودش انتخاب کند اما او گفت : « اگر وقت بازی کردن با من را داری ، بازی اول را خودت انتخاب کن ، یکی را هم من انتخاب می کنم اما اول تو بگو . یادت باشد ! وقت من برای تو بی نهایت است . » یک بازی پیشنهاد کردم ، قبول کرد . می دانستم برنده ی بی چون و چرا خود اوست اما هیچ کس چیز چیری را به بازی با خدا حتی با اطمینان به باختش ، ترجیح نمی دهد و هیچ لذتی بالاتر از همبازی شدن با خدا نیست . » با فکر اینکه بازی را خواهم باخت فقط محو تماشای او شدم اما او انگار فکر دیگری داشت ، انگار نمی خواست برنده باشد ، حواسم را بیشتر جمع بازی کردم . آن قدر بازی کردیم تا خسته شدم اما او خستگی ناپذیر بود و هست ، با کمک خودش بازی اول را من برنده شدم . خوشحال بودم ، شور و شوقی وصف ناپذیر همه ی وجودم را گرفت نه بدان خاطر که او را برده ام که من هیچگاه بی یاری خودش توانایی از جا برخاستن را نیز ندارم . گوشه ای نشستم ، او هم کنارم نشست . حس کردم چقدر دوستش دارم ، چقدر دلم می خواهد در آغوشش بگیرم . نوازشش همه ی خستگی ام را از تنم بیرون کرد . به او گفتم : « حالا تو انتخاب کن ، نوبت توست . » با مهربانی نگاهم کرد و گفت : « بالا و بلندی » نمی دانستم چرا از میان آن همه بازی ، بالا و بلندی را انتخاب کرد اما به این یقین داشتم که همه ی کارهایش حکمتی دارد . گفت : « تو اول فرار کن ، من به دنبالت می آیم .» بازی را شروع کردیم . تا آنجا که توان داشتم دویدم ، هیچ جای بلندتری را پیدا نکردم . خسته شدم . غمگین گوشه ای نشستم . لب به شکایت باز کردم : « من که هیچ بالا و بلندتری از تو پیدا نکردم ، به کجا بروم که از تو بالاتر باشد ؟ این بار تو بردی ، دیگر نمی توانم برنده شوم ، حتی با کمک خودت . » ایستاد و چند لحظه ای نگاهم کرد . آرام پرسید : « بالاتر از من پیدا نکردی ؟ » گفتم : « نه ! پیدا نکردم . » او هم گوشه ای نشست و چند لحظه بعد گفت : « خودت هم می دانی که هیچ بالاتری از من نیست ، نه ؟ اگر قبول داری ، در بازی زندگی و مشکلاتش ، کدام درگاه را بلندتر از من پیدا می کنی که به آن پناه می بری ؟ چه کسی را از من قدرتمندتر می بینی که بجای کمک خواستن از من ، خواسته هایت را با او در میان می گذاری ؟ همبازی زندگی ات کیست که فقط وقتی تنهایت گذاشت به سراغ من می آیی ؟ تو رسم دوستی را بجا نیاوردی اما من ، من همیشه تو را زیر نظر داشتم . هر کجا که رفتی به دنبالت آمدم . هر بار که خواستی به بیراهه بروی هدایتت کردم ، هر گاه که زمین خوردی به فرشته هایم گفتم که او را بلند کنید ، او دوست من است ! اما تو هیچ گاه من و محبت هایم را ندیدی . محبتت را ارزانی دیگران داشتی و هر بار که از همه خسته شدی به سوی من آمدی . برو و رسم دوستی را بیاموز ، هر بار که حس کردی جای خالی ام را ، صدایم کن که من همیشه و هر جا کنارت هستم ، کافیست که مرا با تمام وجود حس کنی ! » حرف هایش که تمام شد آرام آرام از من دور شد . فریاد زدم : « کجا می روی ؟ حالا که رسم دوستی را به من آموختی ، تنهایم می گذاری ؟ » گفت : « من هیچ گاه تو را تنها نگذاشتم و نمی گذارم . هر وقت دلت برایم تنگ شد ، صدایم بزن ، حتما مرا نزدیک تر از همه به خود می بینی . » این را گفت و رفت . و من شرمنده از نا رفیقی خودم آرام آرام اشک ریختم ... :: یاعلی :: دستامون اگرچه دوره دلامون که دور نمیشه دل من جز با دل تو با کسی که جور نمیشه :: یاعلی ::
| miss-A |